Gisteren was het op een aantal gameblogs 'size doesn't matter day'. Op deze blogs werd het criterium lengte aan de kaak gesteld als recensiecriterium van onze geliefde computer- en videogames. Nu ben ik zelf ook eerder te vinden voor een beknopte game dan voor een lange maar het is natuurlijk niet zo eenvoudig dat daardoor alle lange games per definitie slecht zijn. Wat knipsels van op andere blogs over dit onderwerp na de klik.
Ontwikkelaar Sean Murray (van de PSN / XBLA game Joey Danger) blogt op The Long Game: "As they get older they seem to move from that habitual gaming bracket to a recreational one. Time to properly play games becomes a rare treat, and one that now has time limits. Forty hours of gameplay has become a negative."
Toch heeft hij ook een punt wanneer hij zegt dat "kort" geen verplichting hoeft te zijn om goed te zijn: "Almost every blog post yesterday referenced Portal and Limbo (three to five hours each) as examples of short games that were awesome, and proof that a game shouldn’t be arbitrarily marked down for their length.
Except, hardly anyone did when reviewing Limbo and Portal. Both were pretty much universally critically acclaimed. They completed their gameplay arcs beautifully; I could feel the end coming and welcomed it. On the other hand, Halo: ODST was about the same length, but ended just as it was getting started. It felt… short?"
En daar moet ik hem in bijtreden. Hoe graag ik ook korte beknopte games speel, zijn er ook andere die me wel uren kunnen bekoren. Fable II, Bayonetta, Crackdown 2, om er maar enkele recente te noemen. Zijn volledige blogpost vind je hier: http://www.next-gen.biz/blogs/the-long-game
Ik wrat de DLC's van Fable II met huid en haar op en kijk rijkhalzend uit naar Fable III. Het gaat dus niet om het aantal uren speeltijd die en spel bevat maar wel om de ervaring die fris of uitdagend moet blijven. Hieronder nog een aantal andere blogposts over 'Size doesn't matter day':
