Wanneer de eerste indrukken pas tot uiting komen na 10 uur spelen is dat meestal een goed teken. Crackdown 2 heeft me echt aan mijn controller gekluisterd. Het biedt nochtans maar weinig nieuws onder de zon van deze open-world action shooter.

Net zoals de voorganger is het een mix van derdepersoons run-and-gun actie in combinatie met een open stad en het verbeteren van je personage. De verschillende kwaliteiten (bijvoorbeeld behendigheid, fysieke kracht, vuurwapens, explosieven en rijtechniek) levellen omhoog naargelang je ze meer gebruikt maar om dit proces te versnellen kan je op zoek naar talloze orbs die doorheen de stad gestrooid zijn.

Naast de statische orbs zijn er nu ook renegade orbs die je achterna moet zitten over de daken of langs smalle wegen. In het begin durft dat al eens moeilijk uitvallen maar eens je wat levels bent gestegen is het pure fun. Dat telt trouwens ook voor de actiegedeelten van het spel. In het begin vond ik de tegenstand een uitdaging maar eens je level 4 haalt met je wapens krijg je krachtiger schiettuig waardoor het een waar knalfestijn wordt.

De game is wel erg repetitief wat betreft de hoofdmissies: 3 schakelaars omgooien en een nest creatures uitschakelen, herhalen die handel. Er zijn echter zoveel secundaire mogelijkheden dat je het eigenlijk voor jezelf zo repetitief maakt als je zelf wil. Orbs verzamelen, cell strongholds veroveren en er een soort van respawn points van maken, roadraces of rooftopraces doen, stuntpunten scoren, op zoek gaan naar speciale hidden orbs of 's nachts gewoonweg met een auto doorheen een zee van creatures ploegen (super om de driving skills te boosten!), de keuze is aan jou.

Ik ga hier zeker nog een eindje mee door, ondanks het onbestaande verhaal en de cheesy voice over die nog meer in herhaling valt dan de eigenlijke missies.