Je krijgt meteen de volle laag bij je eerste minuten in de game. Drake klautert uit een treinwrak dat gevaarlijk boven een afgrond bengelt. Het is meteen duidelijk dat Uncharted 2 je op tijd en stond wil verrassen met vooraf gecoördineerde events zoals een afbrekende regenpijp waarlangs je omhoog klimt of een instortend bruggetje. In totale paniek grabbel je dan je controller vast alsof jouw grip op de knoppen en Drake's grip in de wereld met elkaar verbonden zijn. Heerlijk, hoewel je maar al te goed beseft dat deze georkestreerde verschiet-momenten niet echt een bedreiging vormen.

Vechten, schieten en klauteren zijn de basisingrediënten van Uncharted 2 en deze werken zeer verfijnd. Een brede waaier aan wapens zorgt dat knallen een waar feest is. Elk pistool of machinegeweer heeft zo zijn voordelen voor gegeven situaties en aan ammunitie is er (op de easy moeilijkheidsgraad althans) geen gebrek. Verder zorgen granaten, gasflessen en rakketlanceerders voor het zwaardere geschut indien nodig. Hoewel de game een 3rd person-spel is schiet het als een echte FPS. Iets wat we eerder ook al netjes uitgevoerd zagen bij games als Red Faction Guerilla. Om de knal-variatie helemaal compleet te maken krijg je ook af en toe een turret of zelfs wat luchtafweergeschut om mee te spelen.

Deze hoge kwaliteit en grote variatie wordt doorgetrokken in de twee andere basis-elementen handgevechten en het acrobatisch klimmen. De handgevechten houden het het midden tussen een eenvoudige beat'em up en quick time events waar je snel op de juiste toets moet drukken als die op je scherm verschijnt. Je tegenstanders blokkeren, waarop jij kan counteren en terug kan slaan of speciale moves kan proberen. Het is dus meer dan wat button bashing zonder dat je moeilijke combo's van buiten moet leren. Ook wat het exploreren en klimmen betreft is het afwisseling troef. Drake's animaties voor zijn talloze apenstreken zijn een streling voor het oog en het feit dat je zoveel verschillende situaties voorgeschoteld krijgt om in rond te hangen, zorgt ervoor dat het nooit verveelt.

De ene keer rep je je naar boven langs een treinwrak, de andere keer zit je in een bouwvallig klooster, later in een ijsgrot of hang je zijdelings aan een rijdende trein. De drie elementen worden netjes gekneed tot een dynamisch geheel waarbij je nooit stilstaat welke van de drie je best zou gebruiken. Het voelt allemaal zeer natuurlijk. En alsof dat nog niet genoeg is wordt dit aangevuld met een aantal momenten en variaties op dit alles die Uncharted 2 tot een klassieker van een spel maken. Zo ren je voor je leven, richting camera, met op een meter achter je een denderende vrachtwagen wiens banden je probeert te doorzeven. Intens! Of je sleept een halfdode cameraman mee, tegen een slakkengangetje met alleen je pistool omdat de kerel nu eenmaal aan je andere arm bengelt. Geen ogenblik verveling.

De presentatie is af. Omgevingen zijn supergedetailleerd, het stemmenwerk en de dialogen zijn zeer entertainend en het verhaal heeft een hoog Indiana Jones gehalte dat aan alle regels van de epiek en heroïek voldoet. Je waant je in een interactieve Hollywood-blockbuster maar dan beter. Er zijn wat minuscule minpuntjes maar het zou unfair zijn ze te vermelden omdat ze dan teveel aandacht zouden krijgen terwijl ze onbenullig zijn ten opzichte van het plezier die je aan deze game beleeft. Hoewel deze tweede Uncharted ook een Multiplayer mee kreeg en ook deze strak in het pak zit is het de solo-ervaring die met alle eer gaat lopen.