De wii-mote is geen lightgun en dat is wennen in het begin. In plaats van echt over je revolver heen te mikken, verplaats je eigenlijk eerder een cursor op het scherm. De crosshair komt bovendien dat tikkeltje achter op je bewegingen. Het was bij mij ook weeral een tijdje geleden dat ik nog dit type game gespeeld had en moest dus weer wennen aan het plots van standpunt veranderen van de camera. Ook toen ik de game samen speelde met iemand die dit type van on-rails-shooter nog nooit gespeeld had, merkte ik duidelijk de frustratie. Bij een tweede en derde keer door hetzelfde level begon ook mijn medespeler het echter te appreciëren aangezien je dan kan gaan anticiperen. Het is ook duidelijk dat de game pas écht schittert als je met twee tezamen trigger happy wordt.

Gelukkig is er het extra corny, cheesy, cliché verhaaltje dat overloopt van de ironie en het sarcasme. De game kreeg ook net nog een Guiness World Record toegedicht: het meeste aantal vloeken per uur in een spel, fuck yeah! Enkel en alleen daarvoor zal je je zonder teveel morren door het eerste uur van gewenning knallen en tegen dan is het te laat. Dan ben je verkocht en verknocht en heb je geheel boeddhistisch de wil om controle over de camera opgegeven. In een drietal uur speel je doorheen de 7 levels in de story-mode. Drie uur lijkt misschien weinig maar voor een dergelijke game is dat toch al aardig. Bovendien is er quasi geen afstraffing als je slecht speelt. Je hebt oneindig veel continues, je score wordt simpelweg gehalveerd als je sterft. Het blijft dus steeds goed vooruit gaan. Het is de makers echt te doen om je eerst volledig van de game te laten proeven voordat ze je ook echt gaan beproeven.

Dat laatste gebeurt in de Overkill mode. In deze modus speel je terug doorheen de 7 levels maar deze keer met een nieuwe route, extra locaties waar je voorheen niet kwam en met moeilijkere aanvalspatronen van de zombies op de koop toe. Je hebt ook maar 3 continues en daarna is het liedje uit. Wil je dus een uitdaging dan begin je na de story mode aan deze modus, hou je het liever casual en fun dan herspeel je de story mode. Heel goed bekeken om beide types gamers de keuze te laten. Er is voor beide groepen trouwens genoeg aanzet om te herspelen. Het verbeteren van wapens en het uitbreiden van je arsenaal doe je met cash die je verdient met highscores,aan elk level kan je extra mutants toevoegen, elke wereld bevat een aantal gouden breinen en personen die je van een gewisse dood moet redden en er zijn een hoop achievements om te unlocken. Ikzelf ben nog hard mijn best aan het doen om Overkill mode uit te spelen want dan unlock je de mogelijkheid om 2 wii-motes ter had te nemen en in ware guns-akimbo-stijl de revolverheld uit te hangen!

De game ziet er goed uit voor de Wii hoewel er toch regelmatig wat framedrops voorkomen. Vooral als je met 2 spelers tegelijk speelt, gebeurt het net iets te vaak om goed te zijn. Ik kwam ook op tijd en stond een onhandig bugje tegen dat vijanden na hun dood een fractie van een seconde terug rechtop kwamen te staan waardoor ik er weer op begon te knallen en mijn combo kwijt speelde. Frustrerend als je net aan het hoogste combo-level “goregasm” zit en de highscore aan je neus voorbij gaat! Nog een kleinigheidje: af en toe grijpt een zombie je vast en moet je met de controller schudden om je te bevrijden en dat is een echte rotbeweging als je wii-mote in een geweer-omhulsel als de Wii Zapper zit. Niets drukt echter de pret van dit heerlijke schietspel dat het genre weer helemaal terug op de kaart zet.