De prinses wordt nog maar eens geschaakt door Bowser en zijn nakomelingen. De loodgieters en hun paddenstoelenvriendjes gaan erachter aan. Als je wil, kan dat letterlijk met 4 spelers tegelijk. Mario & Luigi houd je nog goed uit elkaar maar als je met 4 speelt, wordt het druk op het scherm en zijn de twee 'Toads', die enkel van kleur verschillen, soms wat verwarrend. Je duwt elkaar door de drukte vaak een ongewisse dood tegemoet maar zolang één van de spelers overeind blijft, zweven gevallen medespelers zonder strafpunten terug in beeld en kunnen ze verder spelen. De game houdt wel een fractie van een seconde halt wanneer een medespeler sterft en dat kost de overblijvers af en toe ook hun leven aangezien minutieuze timing cruciaal is bij deze game.

Als je met meer dan 1 speler aan de slag gaat, is het spel erg toegankelijk. Ook niet-gamers wennen snel aan de besturing die maar 3 toetsen nodig heeft. Werd Mario je met de paplepel ingegeven dan schudt je voor je het weet opnieuw bekende moves uit de zijwaarts te houden Wii-controller. Goed dat niet alle Wii-games pertinent zeker met de bewegingsbesturing moeten gespeeld worden. Wordt het tijdens een meerspeler-sessie toch te heet onder je voeten dan kan je door een druk op de grote A-knop in een veilige zeepbel door het level zweven op voorwaarde dat je kompaan niet het loodje legt. Door deze game-mechaniek is het nu de favoriete game van mijn zoontje van drie-en-half.

Op zich nog veel te moeilijk voor hem, zeker in de latere werelden. Daar kruipt hij regelmatig in zijn zeepbel om langs de lastige stukjes te zweven als ik het zelf al niet verknoei. En dat gebeurt toch wel regelmatig. Ook als je alleen speelt wordt het al snel erg lastig. 10 keer of meer aan een level moeten beginnen is geen uitzondering en dan durft het wel al eens frustrerend te worden. Van zodra je 8 keer sterft kan je echter de Super Guide gebruiken. De level wordt dan door een computergestuurde Luigi gespeeld terwijl je toekijkt. Met een druk op de knop neem je opnieuw de controle over wanneer het moeilijkste achter de rug is. Hoewel op die manier je vooruitgang niet genekt wordt, verlicht het niet echt de frustratie. Gelukkig liggen extra leventjes voor het rapen en zal je het toch nog even snel willen proberen.

Heel geslaagd zijn bovendien ook de filmpjes die je kan kopen met stermunten die verstopt zitten in de levels. Als je met deze stermunten terugkeert naar het kasteel van Prinses Peach kan je voor elke level in de game een filmpje bekijken. Soms is het een Super Skills filmpje waarin een aantal Mario-fanatiekelingen tonen hoe de pro's het doen, soms wordt er een geheim stuk in een level getoond of soms krijg je te zien hoe je tal van levens kan vergaren in bepaalde werelden. Erg leuk om zien en bovendien zijn de stermunten niet zó moeilijk te vinden, wat de herspeelbaarheid van de wereldjes opnieuw wat verhoogt.