De virtuele huisdier-simulators zijn niets nieuws maar zo schattig als Eyepet was het nog nooit. De bijgeleverde camera koppel je aan je PS3 en deze toont je salontafel 'live' op je tv-scherm. Naast deze real-time film van jouw bewegingen verschijnt er op je scherm een grappig klein huisdiertje dat over je tafel loopt en maar al te graag met jou speelt.

De interactie die het beestje toont, zuigt je in eerste instantie dan ook nieuwsgierig in het spel ongeacht je leeftijd. De eerste momenten nadat je huisdier uit het ei is gekropen zijn best wel magisch. Zachtjes op je tafel roffelen laat je diertje naar je toekomen, in de lucht zwaaien lokt een sprongetje uit. Aaien, uitdagen, omduwen, ... het kan allemaal.

Bovendien komt de game samen met een speciale kaart. Op de kaart staat een tekening die door de camera wordt herkend en laat veranderen in objecten. Als je je Eyepet wil voeren wordt het een bakje met koekjes, wil je hem wassen dan wordt het een sproeier, shampoo en een haardroger. Afhankelijk van hoe je de kaart houdt, reageert het object op je tv-scherm. Om de koekjes in de voederbak te gieten moet je dus effectief de juiste beweging maken en de kaart zachtjes draaien. Oog-hand-coördinatie is bij deze game best wel belangrijk en vooral bij de jongere spelers heeft het even tijd nodig om in 3D te denken, maar dan relatief ten opzichte van de camera en niet ten opzichte van de tafel of het tv-scherm.

Mijn zoontje van 3 kon er na wat oefenen matig mee overweg maar vond het reuze om samen met mij te spelen. Vooral de opdrachten moeten dan nog door een volwassenen worden uitgevoerd. Zijn neefje van 7 die net kan lezen kon wel alleen met het spel overweg. De opdrachten gaan van basisverzorging van je beestje tot het aanleren van tekenen en zingen. Vooral het tekenen spreekt tot de verbeelding. Met een wit blad en viltstift teken je de gevraagde afbeelding. Vervolgens mik je die voor de camera (dat loopt jammer genoeg niet altijd van een leien dakje) waarna je huisdier dit overtekent op je scherm. Sommige tekeningen worden omgezet in speelgoed, zo kan je een auto tekenen die dan in 3D in de virtuele wereld wordt gezet. Je kan hem vervolgens besturen met de controller en je huisdier zal er ook nieuwsgierig naar zijn.

Er zijn tal van opdrachten. Telkens als je er eentje van vervolledigt, speel je weer nieuwe mogelijkheden vrij. Voor de kids zal hier vaak nog wat ouderlijke hulp bij nodig zijn en als ouder zie je dan wel weer snel de herhaling er van in. Hierdoor wordt het vrijspelen van nieuwigheden een beetje gefnuikt en verloor ikzelf de interesse in de game, behalve dan als zoonlief er bij was.

Je kan tot 4 huisdieren bijhouden op je PS3. Jammer genoeg kan je ze niet bij elkaar zetten. De Playstation Network-integratie beperkt zich tot het kopen van nieuwe outfits en nieuw speelgoed en dat is een gemiste kans. Niets zo leuk als met je vrienden items uitwisselen, foto's delen of je Eyepet op bezoek laten gaan. Dit is dus zeker geen equivalent voor het vergane PC-spel Creatures waar je avant la lettre je diertjes online kon uitwisselen.

Het opstellen van de camera wordt begeleid met een stap-voor-stap filmpje op je scherm met duidelijke instructies en dat is echt onontbeerlijk. De camera moet namelijk ongeveer op kniehoogte boven de grond staan, het licht in de ruimte mag niet te fel zijn maar ook niet te duister, ... uiteindelijk moet de kaart op de grond worden gelegd om de camera te calibreren en hier merkte ik toch dat het vaak wat schuiven, kantelen en draaien was om Eyepet te starten.