Benen die langer zijn dan de gephotoshopte stelten van menig model op een reclame-folder, victoriaanse wespentaille, en een hoofd dat kleiner is dan een enkele van haar borsten. Nee, Bayonetta is zelfs geen stereotype actieheldin zoals we ze kennen in de games. Ze is een karikatuur en die lijn wordt mooi doorgetrokken in haar ironische uitspraken en brutale vechtstijl.

In plaats van hoge hakken, prijken er pistolen onder haar schoenen. Als ze dus niet aan het knallen is met wapentuig in haar handen dan doet ze het wel met haar benen. Tel daarbij nog heel wat mep-, hak- en trapwerk en je krijgt al een idee van de veelzijdige combinaties die mogelijk zijn. En dan is er nog de kwestie van het wispelturige haar van Bayonetta. Haar aansluitend pakje bestaat namelijk uit lange zwarte magische haarlokken. Als je de juiste combo's uitvoert laat dat even los en vormt het een gigantische vuist, voet of zelfs torenhoge demoon. Het klinkt geschift, en dat is het ook, maar het speelt verdomd goed en is des te indrukwekkender. Bad hairday krijgt een volledig nieuwe betekenis voor je tegenstanders.

Mits de juiste combo's, die je kan aanleren tijdens de laadschermen tussen werelden, vul je ook nog eens je magie-meter en als die hoog genoeg staat dan kan je torture attacks activeren. Afhankelijk van de situatie en de vijand gaat dit van het oproepen van een guillotine, over een martelwiel, tot een iron lady. Met veel zwier stampt Bayonetta haar tegenstander in het tuig en naargelang je vingervlugheid krijg je nog wat extra bonuspunten waarna de nodige bloedvergieten geschieden. Ook eindbazen komen op die manier aan hun spectaculaire eind. Een Chinese draak wordt aan flarden gepikt door een opgeroepen reuze-vogel en een andere grote tegenstander wordt de kop afgebeten door een verschrikkelijk zwart monster dat zijn oorsprong kent in Bayonetta's haar.

Hoe intuïtief het vechtsysteem ook in elkaar mag zitten, na 3/4e in het spel zat ik echt tegen een glazen plafond qua moeilijkheid. Ik speelde op 'normal' en moest steeds maar het loodje leggen. De game helpt je niet, geeft geen tips en heeft een uiterst beknopte tutorial. Je moet het dus allemaal zelf maar uitzoeken. Ik had het gevoel dat mijn combo's niet meer afdoend genoeg waren of ik misschien ergens zwaardere wapens had vergeten unlocken. Na heel wat zoeken werd het dan wel duidelijk dat ik zelf ook helende drankjes kon brouwen via mijn inventory maar dat was tevergeefs. Ik heb de moeilijkheid dan maar verlaagd, waardoor je minder controle hebt over de uitgevoerde combo's en dus eigenlijk niet echt beter wordt. Jammer dat een aantal gamers slecht de oppervlakte van de game zullen zien omdat er maar weinig houvast is als je dieper wil duiken of beter wil worden zonder dat je weet hoe dat nu precies te doen.

Ik ben helemaal lyrisch over de art direction. De engelen die je aanvallen, want Bayonetta is een 'slechte' heks, zijn prachtig vorm gegeven. Hoewel ze dus het goede voorstellen zijn het wel moordmachines. Gehuld in goud, met witte veren of azuurblauwe accenten. Allemaal erg mystiek en ook erg dubbel want het wordt al snel duidelijk dat goed en kwaad niet noodzakelijk effectief vredelievend en slecht hoeven te betekenen. Ik speelde de Xbox 360-versie die ik volledig op mijn harde schijf installeerde. Zelfs met veel vijanden op het scherm en talloze grafische effecten van mijn waanzinnige combo's verliep alles vlekkeloos en zonder het minste schokken.

Af en toe wisselt de game de vecht-gameplay af met speciale missies. Zo scheur je op een motor over een instortende snelweg terwijl je al slippend vijanden ontwijkt of vlieg je bovenop een rakket terwijl je in achteraanzicht je traject engel-vrij probeert te maken. Voor mij waren die er teveel aan maar gelukkig komen ze niet vaak voor en zijn ze nooit te moeilijk om roet in het eten te gooien. Typisch aan dit soort actie-games is ook dat het camera-standpunt vaak wat weerbarstig is. Bayonetta is hierop geen uitzondering, soms wordt het spektakel zo goed in beeld gebracht dat je het overzicht verliest maar dit is gelukkig maar het geval in een zeer beperkt aantal scènes.